"Stowarzyszenie umarłych poetów" - Nancy H. Kleinbaum

Tytuł: "Stowarzyszenie umarłych poetów"

 (Dead Poets Society)

Autorka: Nancy H. Kleinbaum

Data wydania: 2013 ; 1989 (USA) 

Ilość stron: 155

Wydawnictwo: Dom Wydawniczy Rebis

Ocena: 7/10

Książkę poleciła mi Daria z kanału Więcej Książków i już na początku chcę za to podziękować. Gdy mi wspomniała o tej książce to podchodziłem do tej pozycji trochę sceptycznie. Taki poważny tytuł do tego lektura szkolna (nie wiem czy nadal jest, ja jej nie miałem), ale gdy ostatnio byłem w sklepie i szukałem pewnych książek ("Gwiazdy naszych wina" i "Niezgodna"), których nie znalazłem, ale za to w ręce wskoczyła mi ta zacna lektura.

Książka jest naprawdę drobniutka. Dla tych co szybko czytają i mają na to czas, to przeczytanie tej pozycji zajmie im chwilkę, bo książka zawiera ok. 150 stron. ALE ALE hola hola do rzeczy! Tak w sumie to nie wiem o czym jest książka. Niby zaczyna się nowy rok szkolny w Akademii Weltona. W tej szkole panują bardzo surowe zasady: Tradycja, Honor, Dyscyplina i Doskonałość. Do jednej ze starszych klas dochodzi nowy uczeń - Todd, który jest nieśmiały i zamknięty w sobie. Również w tym samym czasie do grona pedagogicznego dochodzi nowy nauczyciel historii języka angielskiego - John Keating. I tu wszystko się komplikuje, bo on był uczniem tej, że szkoły, więc chłopcy chcąc dowiedzieć się coś o swoim nowym nauczycielu zaczęli przeglądać księgę pamiątkową ( czy coś takiego) i między innymi przy nazwisku swojego nauczyciela widniał napis "Stowarzyszenia Umarłych Poetów". Zaciekawieni zaczęli wypytywać nauczyciela o konkretne pytania. Keating z lekką niepewnością opowiedział im trochę o tym stowarzyszeniu. Uczniowie postanowili podtrzymać dawne rytuały i zaczęli organizować spotkania "Stowarzyszenia umarłych poetów". Powoli spotkania tych młodzieńców odbijają się na szkole, a dyrekcja z tego powodu jest bardzo niezadowolona. Chłopcy odkrywają swoje marzenia, cele, wartości. Dochodzą do wniosku, że sami mogą decydować o swoim losie. Niektóre decyzje mają tragiczny skutek. Do tego ktoś musi być ukarany za czyny młodzieży.

Książka nie ma rozwiniętej akcji. Niestety nic tak na prawdę nie jest rozwinięte. O postaciach niewiele wiemy. Nie znamy ich przeszłości, myśli i rzadko kiedy poznajemy ich cechy. Moim zdaniem nie jest rozwinięta surowość tej szkoły oraz postać Todda nie jest dobrze wykorzystana. ALE książka ta ma inne, ważniejsze wartości. Nie wiem czy dobrze zrozumiałem przesłanie tej książki, ale wydaje mi się, że autorka chciała nam powiedzieć, że powinniśmy podążać za marzeniami, dążyć do celu. Nie zawsze słuchać się dorosłych w szczególnie w sprawach naszego przyszłego życia. Zachęca nas do ujawnienia naszej artystycznej duszy. Mnie przekonała do pisania wierszy. Może to trochę głupie, ale mam już kilka pomysłów. 

Reasumując, moim zdaniem jest to świetna książka. Posiada wspaniałe przesłanie. Trochę mi przeszkadza, że autorka pożałowała akcji i opisu postaci, ale wydaj mi się, że nie chciała zaślepiać nas nieważnymi wątkami po to abyśmy skupili się na przesłaniu.

Carpe diem!